الشيخ الصدوق ( مترجم وگلچين : محمد حسين صفاخواه )
71
گلچين صدوق ( گزيده من لا يحضره الفقيه ) ( فارسى )
وى داراى دو كتاب معتبر است . يكى به نام جامع ، و ديگرى به نام تفسير ؛ كه كتاب « جامع » او از اصول و كتب مرجع به شمار مىرفته است . 9 - كتاب نوادر اثر محمد بن أبى عمير . محمد بن أبى عمير ، پارساترين و خداترسترين مردم عصر خويش بوده است و حضرت موسى بن جعفر و امام على بن موسى و امام محمد بن على عليهم السلام را درك كرده و در راه مذهبش سختى و مصيبت بسيار ديده است . گويند در زمان هارون ، منصب قضاى بغداد را به او پيشنهاد كردند ، وى نپذيرفت ؛ از او خواستند كه شيعيان را به نام و نشان معرّفى كند ، امتناع ورزيد . او را به تازيانه بستند و چندين بار زدند و تمام اموالش را مصادره كردند و بالاخره در زمان مأمون به زندانش افكندند . و مدّت چهار سال در زندان بود . تأليفاتش را كه 94 مجلّد بود ، يكى از خواهرانش به نام سعيده يا آمنه جمع كرده و در غرفهاى نهاد . در اين مدّت ، باران بيش از نيمى از آنها را ضايع و تباه ساخت . چون از زندان خلاص شد ، حديث را از حفظ يا از نسخههائى كه مردم از روى كتابهاى او پيش از تلف شدن نوشته بودند نقل مىكرد . از اين رو علماى حديث ، مراسيل او را در حكم مسانيد مىدانند . گويند : سندى بن شاهك ، به امر هارون او را به جهت شيعه